Ως οδοντική αποτριβή χαρακτηρίζεται η φθορά της εξωτερικής επιφάνειας των δοντιών όταν αυτή οφείλεται σε μηχανικά αίτια, που έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια σκληρής οδοντικής ουσίας, δηλαδή αδαμαντίνης και σε σοβαρές περιπτώσεις ακόμη και οδοντίνης.

Όταν αναφερόμαστε σε «μηχανικά αίτια» αυτά μπορεί να είναι φυσιολογικά η παθολογικά.

Φυσιολογικό αίτιο για παράδειγμα είναι η τριβή μεταξύ των δοντιών που δημιουργείται με την επαφή τους κατά την λειτουργιά τους, Τέτοιου είδους  αποτριβή παρατηρείται στις μασητικές επιφάνειες ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας.

Παθολογικά αίτια χαρακτηρίζουμε οτιδήποτε μπορεί να δημιουργήσει απώλεια οδοντικής ουσίας μη αναμενόμενης έντασης η εντόπισης από αυτήν που προκαλείται από την φυσιολογική λειτουργία.

Τέτοιες συνθήκες μπορούν να δημιουργηθούν από δικές μας κακές συνήθειες, κακές οδοντιατρικές εργασίες ή παθολογικές καταστάσεις του στοματογναθικού συστήματος. Για παράδειγμα:

• Λάθος κινήσεις στο ή άσκηση μεγαλύτερης δύναμης κατά το βούρτσισμα, σκληρή οδοντόβουρτσα
• Δήξη αντικειμένων (στύλο, βελόνες κ.α.), υπερβολική χρήση οδοντογλυφίδων
• Κακοφτιαγμένες μερικές οδοντοστοιχίες, ορθοδοντικά μηχανήματα, εμφράξεις η ακίνητες εργασίες
• Βρουξισμός (σφίξιμο των δοντιών), η οποία είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται σε αγχώδη άτομα η σε περιπτώσεις παθήσεων της κροραφογναθικής διάρθρωσης

Η οδοντική αποτριβή μπορεί να οδηγήσει σε:

• ευαισθησία στο κρύο, στο ζεστό αλλά, κατά το βούρτσισμα και σε προχωρημένες περιπτώσεις και μόνο με την αναπνοή
• υποχώρηση των ουλών στην περιοχή,
•  αντιαισθητική εμφάνιση-το δόντι μπορεί να μοιάζει σαν να έχει κοπεί με τσεκούρι, να έχει χάσει εντελώς την αρχική του μορφή η να έχει κοντύνει ή να έχει λεπτύνει πολύ, μέχρι και να φαίνεται διάφανο
•  σταδιακή καταστροφή και πιθανόν απώλεια του δοντιού.

Η αντιμετώπιση της οδοντικής αποτριβής εξαρτάται από το μέγεθος της απώλειας οδοντικής ουσίας και ακολουθεί λύσεις της επανορθωτικής οδοντιατρικής όπως εμφράξεις, στεφάνες κλπ.